dsc03848-1030x772

Safari!

7 reizigers, 1 guide, 1 kok/alleskunner en 1 flinke jeep waarin je tijdens apocalypse nog grote kansen hebt. ‘t Is tijd voor de safari! Ik word om 9u ‘s ochtends opgehaald bij m’n hostel. Guide Bennie heeft vanaf het begin het woord en is een wandelende database van alle dieren en alle bomen die je ooit gezien hebt, heeft een betere driving skill dan een rallyrijder en zintuigen scherper dan een samuraizwaard.

De komende 4 dagen doen we 3 grote locaties aan: Lake Manyara National Park, het Ngorongoro reservaat en Serengeti National Park. Voor vandaag Lake Manyara, bekend om de vele baboons (de huis-tuin-en-keuken-aap van Afrika) en nijlpaarden. Eerst maar een stukje rijden. Onderweg maken we met z’n allen kennis met elkaar. Aan boord: twee Canadezen, twee Fransmannen, en natuurlijk ook twee Nederlanders. Big fun! Gemixt gezelschap en iedereen gaat lekker relaxt met elkaar om. We lunchen met z’n allen een zeer goed verzorgde maaltijd weg (trend die consequent werd voortgezet) en maken kennis met de camping voor die nacht.

Say wha?
Guide Bennie heeft een goeie dosis humor waarmee-ie het hele safarigezelschap vermaakt. Als we ergens halverwege stoppen en we vrezen dat de auto aan de achterkant aan gruzelementen is gegaan, is Bennie gewoon even pissen. Of, zoals-ie het zelf graag mag noemen: “checking my spare tires”. Geweldige vent 🙂

Lake Manyara is een feest. Niet meteen omdat er nu nu zo extreem veel wild zit, maar meer omdat alles voor het eerst is. We worden bestormd door kolonnes apen, zien ineens moeder met baby-olifant een modderbad nemen en spotten tussendoor wat giraffen. Geweldig om zo dichtbij de ervaren, en bijna een rsi-wijsvinger van het maken van foto’s. Pure stilte vult de omgeving: iedereen is simpelweg te verbaasd om luid te reageren, en laat het ook wel uit z’n hoofd: je wilt niet dat de prachtige beesten er vandoor gaan. De safari-jeep doet z’n naam eer aan: we klappen het dak open en staan uren lang om ons heen te kijken terwijl guide Bennie met de 4×4 de modder doorploegt, ommetjes voor ons maakt, tussendoor alle dieren spot en een heuse Wikipedia voor ons is. In vertelstand.

Bij zonsondergang staan we op de camping. Na een heerlijk dinertje spelen we onder het genot van een Kilimanjaro pils met de Canadezen en Hollanders meerdere potjes toepen: de trend voor de late uurtjes tijdens de rest van de safari. ‘Canadian touping’, om precies te zijn. Heel mooi om weer te kamperen overigens: weinig toffer om zo in de buitenlucht en in zo’n omgeving te slapen. We pakken onze uurtjes om de volgende dag topfit te verschijnen voor day 2. Truste!

Say wha?
Prachtig hoe de natuur werkt. Zebra’s en gnoe’s die tegelijkertijd migreren, waarbij de zebra door z’n goede geheugen de route uitstippelt. Ze zijn door evolutie al geen concurrentie meer op de Serengeti. De natuur heeft ze namelijk geleerd dat het ene beest de bovenste stukjes, en het andere beest de onderste stukjes van de grassprieten het lekkerst vindt om op te eten.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply