dsc02834-1030x1373

Royal

Moet zeggen dat ik het meteen ontzettend naar m’n zin heb in Amerika. Yep – ik ben bevooroordeeld door een geweldige ontvangst door de tofste op deze planeet – maar ook de stad voelt goed aan. Voel me hier snel thuis. De sfeer is relaxt, mensen zijn op straat vriendelijker dan in Nederland (of ze spelen ’t op z’n minst goed) en de architectuur van de stad spreekt boekdelen. Jammer dat onze poging om binnen te komen in the Trump Tower dramatisch mislukt, maar dat kunnen we Donald ook niet kwalijk nemen. Onze slippers waren net niet business attire genoeg 🙂

Say wha?
Terugkerend item in gesprekken met Nederlanders die geemigreerd zijn naar Amerika is dat – zeker tijdens economische crisis – Amerikanen ‘het’ meer blijven zien dan Nederlanders. Het cliché van het glas dat halfvol is in plaats van halfleeg blijkt toch wel bevestigd te worden. Geloof het stiekem wel. Omstandigheden in de VS zijn er gewoon meer naar om door te gaan en uit te proberen. Failliet gaan is meer een ontgroening dan een gefaald idee.

Net zo min als mijn outfit trouwens. We schrijven de historische dag waarop het Koningslied al in de vuilnisbak lag, maar het nieuwe koningspaar officieel werd. Even YouTuben en daarna richting het consulaat in Chicago. Sas heeft een uitnodiging op de kop getikt en we gaan er na een dagje sightseeing heen. Met een vestje en een spijkerbroekie tussen jas-das, strikjes en cocktailjurkjes.


Na een oersaaie opening met driewerf hulde door een knakker met NOS-stem uit de jaren ’20, ontdooit ’t gelukkig allemaal lekker. Heineken en bitterbalimitaties passeren de revue. En veel Nederlanders met hun verhaal hoe ze in Chicago terecht zijn gekomen. Veel zijn (mee) geëmigreerd, hier voor een studie, of zelfs op de bonnefooi gekomen. Erg inspirerend! Met een goodiebag (OK eerlijk, twee) verlaten we de toko.  Lekker feestje gehad!

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply