dsc03085-1030x772

Pray & rise

Mooowwoeeeeaaaaahhhhh! Niks mooier dan met een koe op 5 meter afstand wakker worden. De beste rakker wordt al snel bijgestaan door een geit, wat schapen en een haan die zichzelf heeft verslapen. Het is zondag – en dat zal je nooit ontgaan in Afrika. Beste outfit uit de kast, en op naar de kerk. Het dorp trekt uit in hun beste kloffie. Vooral de kids zien er opvallend netjes uit, en erg verschillend van wat ze doordeweeks dragen. De kerk is een happening voor de zeer gelovige mensen hier, en het is een essentieel onderdeel van hoe de samenleving werkt.

Say wha?
En…wie is die mzungu? Yep – iedereen die voor het eerst in de kerk komt stelt zich even voor. En van een bescheiden lachje na m’n voorstelrondje en – ‘how the heck ik verzeild was geraakt in dit dorpje in Afrika?’ was geen sprake. In tegenstelling, er werd een rij gemaakt. Van kerkgangers die me stuk voor stuk kwamen knuffelen. Welcome to the community!

Vergezeld door Jo, Emily, Dawsy en Dennis (zoon van eigenaar stichting IcFEM, Solomon), gaan we de kerk binnen, waar de ‘Usher’ al snel een mooi plekje voor ons selecteert. Vanaf het begin af aan is het een spektakel. Er wordt gepredikt, maar het grootste deel van de ceremonie is dans, zang en een enorme lading enthousiasme. Vol overgave wordt er in de rondte bewogen en is iedereen vrij. De burgemeester zit naast de lokale vakman en maakt een praatje. Hierarchie bestaat op de werkvloer, maar de familie, vriendschap en het geloof scheppen een band die daar heel ver boven staat.

Een lange mis verder was het ook weer tijd voor ontspanning. Kimilili heeft veel mooie natuur, en dus zijn we de lokale rots en waterval gaan opzoeken. Stukje lopen, en stukje op de ‘picky picky’: de lokale motortaxi. En ook de motorrijders zijn ontzettend bekwame coureurs. Ieder moment dat je denkt dat je nu toch echt op je bek gaat, maakt-ie nog een move dat je recht blijft hangen. Zorgen maken hoeft niet: de beste Afrikaan heeft immers dezelfde ochtend gebeden dat het goed gaat komen met deze rit. Yeehaaw!




Zekerheid in begin mei is regen, die iedere dag rond 17.00u komt. Deze dag kwam-ie alleen wat eerder. Zo waren we niet alleen zeiknat van de waterval, maar hoefden we ook door de regen niet te fantaseren over droge kleren. Gekkenhuis, want alles wordt complete blubber. Blij dat ik me toch niet al te hard heb uitgesloofd voor m’n kerk-outfit aangezien we rechtstreeks vanuit de kerk de natuur in gingen 🙂

Met rooie wangen – meer van het zonlicht of alle nieuwe avonturen is de vraag – het mandje in: maandag wordt de eerste dag van mijn missie hier: het United Cubs voetbaltoernooi!

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply