DSC06950

Landschap AAN

Heerlijk uitgeslapen. We begeven ons naar de ‘tafel’ buiten. Een koningsontbijt met op de achtergrond de rinkelende bellen van het vee. We laden ons op voor een dubbele activiteit vandaag: een wandeling gevolgd door een korte rit naar het volgende dorpje: Periana.

De wandeling over de gebaande paden duurt maar even. We gaan offroad en lopen met open mond van het prachtige uitzicht te genieten. Referenties aan een Teletubbie-landschap, Windows-achtergrond en ander gezwijmel passeren de revue. Het uitzicht is adembenemend. Iedere lichtinval is een plaatje. Bomen met een stam scheef op de helling, gras Instagram-groen en een knalblauwe lucht. Als we ooit op zoek zijn naar de definitie van een glooiend landschap, hebben we hier in ieder geval het bijgaande mentale plaatje. Alleen de vele shotgun-hulzen blijven onverklaard.

Ook tijdens een wandeling wordt er genoeg onderling uitgedaagd. Een helling dient als jeux-de-boules baan, stenen groot als bowlingballen als werpmateriaal. Het is verder ook de enige actie in het perfect vredige landschap. Een trouwe hond waakt over zijn kudde grazende schapen.

We groeten de zwarte glanzende geiten en zetten koers richting dorpje Periana, oostelijk van Colmenar. Een korte rit, want we hebben de rit van morgen uitgedacht als episch einde: niet een laf laatste ritje, maar stoempend Malaga tegemoet.

Het is ditmaal ook echt een korte rit. Op een klimmetje hier en daar na, zoeven we tussen de bergen door. Onze aankomst is in het dorpje, waar onze Airbnb-gastheer ook een restaurant bezit. De gastvrijheid van zijn vrouw blijkt al meteen uit een glaasje water voor de bezwete mannen. We vervolgen de rit in het gebruikelijke patroon – met z’n vieren achter een ronkende auto aan – maar ditmaal steil berg af.

We hebben een net huisje, onderdeel van een groter huizenblok. We ontmoeten onze Schotse buurman die de regen heeft ingeruild voor een mediterraans klimaat. En voor de alcohol heeft hij inmiddels z’n adresjes.

Een afdaling heen, is een stijging terug. Bezweet komen we boven in Periana aan en blussen we af met een goed soepje van kikkererwten en een lekkere salade. Ik bestudeer af en toe nog de steeds groter wordende horzelsteek van gisteren, maar het lijkt allemaal mee te vallen. We genieten nog even van de zonsondergang op een balkonnetje in het dorp.

Op de terugweg gaan we na instructie van onze gastheer langs de Duitse buurman. Hij heeft de wifi-code. Is ons verteld. Al voordat de beste Duitser om 22.30u de deur opent, is het ongemakkelijk. Een Duits-Engels gesprek verder komen we erachter dat onze gastheer ons om de tuin heeft geleid. Onze oosterburen hebben sinds het begin der tijden nooit van het bestaan van deze verbinding gehoord.

Offline is het nieuwe online. Eenmaal in het huisje spelen we een goeie pot Perudo. Op de achtergrond speelt The National onze theme song Bloodbuzz Ohio. Uit voorzorg voor morgen gaan we op tijd ’t mandje in.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply