dsc03203-1030x772

Getting ready

Ik sta vroeg op voor onze laatste regeldag – en een regeldag is het letterlijk. Samen met David check ik ‘the venue’ nog een keer – de grasmat waar de kleine Afrikaantjes morgen onoverwinnelijk rondrennen. We spreken met de directeur van één van de vier scholen, die vol ironie en met een grote lach op z’n gezicht al z’n collega-directeuren belt om te peilen “of ze klaar zijn voor de nederlaag” door zijn kids, en of  “ze wel genoeg getraind hebben de laatste weken”…geweldig hoe fanatiek niet alleen de kids, maar ook iedereen eromheen wordt van de sport. Inclusief  ‘the board’ van IcFEM – het voelt erg goed om voeten in de aarde te krijgen in deze samenwerking tussen stichtingen.

Say wha?
“You are fat!” wordt met het grootste gemak tegen een onbekende volslanke vrouw op straat gezegd. Slank zijn is geen schoonheidssymbool in lokaal Afrika. Ik noem ‘t zelf de ‘survivalcultuur’ – waarden die in Kenia compleet anders liggen dan de ‘onze’ – simpelweg omdat ze niet bijdragen tot overleven. Een extra kilootje is goed.

Op het IcFEM-compound passen we een laatste begroting aan, spreek ik met een oud-international van het Keniase nationale voetbalteam (we hebben ‘m als scheids!) en discussiëren we over het doen van inkopen. Ah, en jongensdromen kunnen simpel zijn, maar het is VET om in een Landrover door Afrika te rijden 😉 Boodschappen: done.

Als klap op de vuurpijl nog totaal out-of-the-blue gehoord van een Brit, Jeremy, die over een maand naar Afrika wil komen om het vervolg op ‘mijn’ toernooi  te organiseren. M’n telefoontje met ‘m is niet minder out-of-the-blue, maar het resultaat mag er zijn: Jeremy gaat 5 juli opnieuw een voetbaltoernooi organiseren in Kimilili, voor de vier andere basisscholen in de regio. En, why not, een derde toernooi? De scholen stellen zelf een finale voor waarin de winnaars van ieder toernooi tegen elkaar strijden. United Cubs say YES.

Say wha?
Op de blubberwegen worden motoren regelmatig tegengehouden om te checken of ze geen taxichauffeurs zonder vergunning zijn. Zo ook wij: een touw wordt gespannen als halte, dus weinig keus krijg je niet. Stoppen, even babbelen, verzoek om te betalen afslaan, en verbaasd zijn. Verbaasd zijn om de gele jas van de ‘guard’, met de typerende text ‘Say no to corruption‘…

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply