dsc04327-1030x772

Zanzibari style

Dit wordt m’n kortste blog. En ik draag ‘m op aan m’n hangmat. Dat schrijf ik nu, maar dat wist ik al toen ik in het noorden van Zanzibar 20 meter achter m’n hostel voor ’t eerst het strand en de zee zag.

Vandaag ben ik in Matemwe, de regio van het eiland waar het nog niet wit ziet van de toeristen, maar waar Zanzibar nog Zanzibar is. Ik heb een geweldig ritje met een taxichauffeur achter de rug die in basis Engels uitlegt waarom de ‘spoorlaan’ van Stone Town de Boom Boom Boom Road heet (de motor van de trein maakte dat geluid). Na een kennismaking met het gezinnetje dat het hostel (drie blokhutten) draait, zit ik de laatste regendruppels uit om de rest van de tijd te genieten van een geweldig zonnetje. Het strand is zo goed als een privéstrand, door het ultieme laagseizoen waarin ik reis. Rustgevend 🙂

Say wha?
De schoonheid van het eiland lijkt niet voor heel lang te zijn, maar onder te gaan aan ongereguleerde expansie van hotelketens. Er is letterlijk geen enkel beleid over wat mag en wat niet mag. Toerisme = geld, en hoe lang het goed gaat lijkt de Afrikanen minder uit te maken. Doodzonde hoe plat toerisme een natuurwonder vernietigt.

Rustgevend is ook m’n hangmat. Fantastisch om een hele dag niks te doen. Even de Afrikaanse gedachten een plekkie geven en de routine van Nederland nog twee dagen vooruitschuiven 🙂

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply