dsc02845-1030x1373

Campus life

Een andere middag spring ik de metro in richting down south – volgens de boekjes de mindere hoek van de stad. Toch goed om behalve  de Magnificent Mile (commerciële hoofdstraat) ook andere stukken te zien. Zonder vooroordelen kun je stellen dat de metro hoe zuidelijker we komen, steeds zwarter wordt. En zo ook de minder mooie randen van de stad.



Say wha?

Chicago down south, op zoek naar de real American campus van Chicago. Maar eerst dus een stukje door de wijk eromheen. Eenmaal uit de metro word ik begroet met een “Hey, how are you doin’ buddy?” door een local met in basketbalhemd, goed wat ijzer om de nek en een spijkerbroek op de enkels. Niks aan het handje, maar de sfeer is simpelweg wat rauwer hier. Zo zie je ’t ook terug in de lugubere katern in de krant over waar in de stad deze nacht weer wat gasten noodlottige deals hebben uitgevochten.



Say wha?

Amerikaanse afstanden zijn anders dan Nederlandse. Ik kan er maar niet aan wennen. “Hm, stukje van de ene kant van de wijk naar de andere loop ik wel even, kan niet ver zijn”. Is ’t wel! Eigenwijs als ik ben loop ik dan ook verder omdat ik er “bijna” ben, en bijna is dan nog een paar kilometer. Echt even wennen dat alles stukken ruimer ingedeeld is dan ons compacte kikkerlandje.

Campus bereikt. En groot is het! Klein beetje als in de film. Studenten die in de auto aankomen, meerdere kerkjes, talloze gebouwen, sportterreinen en neverending streets. Everything is bigger in America. Once again. En da’s alleen nog maar de campus van de universiteit. Chicago telt verder met een ware museum campus met museums over de onderwaterwereld en het hele universum. Spons aan 🙂



0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply