IMG_20160401_170801 (Medium)

Back in Malaga!

Fris en fruitig na een korte nacht maar met een goed ontbijtje, starten we onze trip. Een soepele vlucht naar ’t zuiden verder, lacht het Spaanse zonnetje ons bij uitstappen uit het vliegtuig tegemoet. Onze minimale bepakking (om en nabij een schone onderbroek en een tandenborstel) maakt ’t reizen makkelijk. Een ritje met George Clooney-lookalike buschauffeur en we stappen uit in het centrale park van Malaga: Parque de la Alameda. Met het kaartje van de stad in z’n hoofd, neemt EJ ons op sleeptouw door de stad.

 

We maken koers naar Plaza de la Merced, ofwel het Picassoplein. Chef accommodatie Alexis heeft voor de hele reis belovende Airbnb-locaties geregeld. Zo ook ons eerste verblijf: een artistiek stel (kunstenaar / muzikant) heeft een bovenwoning gevuld met kunst van onder andere Kandinsky. Na uitleg over het huisje, vervolgt onze gastvrouw met dat zij en vriendlief vannacht in de bus liggen als we ze nodig hebben. Inderdaad, in de bus. Zij slapen in een bestelbusje zolang wij verblijven. Toewijding 🙂

 

Tijd voor de stad. Startpunt Plaza de Merced. EJ voorziet ons van weetjes en brengt de stad tot leven. Zo dus over Malagenen Picasso en Antonio Banderas. Als we langs het theater komen, horen we dat laatste in zijn jonge jaren hier nog op de planken heeft gestaan.

 

 

Bij het Romeinse amfitheater leren we dat de naam van het gebied Andalusië van Vandalusië komt, vanwege de middeleeuwse invloed van de Vandalen in het gebied. We horen over de Visigoten – voorgangers van de hedendaagse Duitsers in het gebied. Afstammelingen zijn vandaag de dag nog steeds herkenbaar aan de lichte ogen. Het is mijn tweede bezoekje aan de stad, maar de herkenning komt laat op gang. Eenmaal bij de haven en bij sommige restaurantjes herken ik de plaatsen waar ik met Sas twee jaar geleden was.

 

Daarna gauw zwichten we voor de verleiding van een half litertje bier, verse (echt verse) olijven en plankjes kaas en ham. De lente is vroeg dit jaar. Met het ruggetje in de zon voelt ’t als zomer in Nederland. Mooie verhalen op de terrassen volgen.

 

 

Toch kan een warming-up voor de rest van de reis niet uitblijven: een eerste klimmetje naar het uitzicht van het kasteel bovenin de stad volgt. Prachtig uitzicht op een geweldig energieke stad.

 

 

We blussen ‘m af met een kannetje sangria bij El Pimpi, het cafe met veruit het beste terras van de stad. Uitzicht op het amfitheater en spontane optredens op het pleintje ernaast. Een dansact op Louis Armstrong volgt. Hoe sommige artiesten erin slagen om muziek te maken die tot een uur na de act nog in je hoofd hangt.

 

 

De plank met hapjes heeft de eetlust aangewakkerd. In ons Hollandse ritme gaan we vanzelfsprekend te vroeg naar de eetgelegenheden en bestellen we in een klein kroegje ‘todos tapas’ (“You mean, all of the tapas?” – “Yes.”). Smullen als goden en dito nachtrust in een tweepersoons bed. De benen opladen voor de eerste fietstocht morgen!

 

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply